ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง
นั่งนับมาตลอด ว่าถ้าถึงวันนี้จะรับมือกับมันอย่างไรดี
ช่วงเวลาที่ต้องจากลาคนที่รักที่สุด
กับ
คนที่สนิทที่สุด
เกิดขึ้นพร้อมกันในวันเดียว
ปั่นป่วนเป็นอย่างมาก
จนถึงตอนนี้ก็ยังรู้สึกหวิวๆ
ยังมองโทรศัพท์ตอนเช้า ตอนเที่ยง และตอนเย็น
วันนี้ขับไปจุฬาจอดตรงตัวยู เพราะเอาโทรศัพท์ไปซ่อม เอาฟิล์มไปล้าง
ขาออกมาหยุดรถตรงปากตัวยูเฉยเลย
กลับมาบ้าน หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจะโทร
มันยังไม่ชิน
สามเดือนที่จากกันครั้งนี้ดูยาวนานมาก
แต่จะไม่ยอมให้ตัวเองมาเป็นตัวถ่วงคนที่รักเด็ดขาด
"พี่เจฟครับ ไม่ต้องเป็นห่วงนะ ตั๋งสบายดี
ยังคิดถึงพี่เจฟตลอดเวลา และจะไม่งอแงให้ลำบากใจนะครับ"
รักพี่เจฟเสมอและเสมอต้นเสมอปลาย
รักจริงจัง
1 ความคิดเห็น:
เราจะช่วยกันนะครับ
พี่ว่าสามเดือนนี้ เวลาจะผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ตั๋งบอกว่าตั๋งไม่งอแง
แต่พี่เองกลับเป็นฝ่ายที่งอแง รู้ป่ะ
แอบร้องไห้คนเดียวเวลาคิดถึงตั๋งอยู่เสมอนะครับ
ช่วงนี้ชีวิตวุ่นวายนิดหน่อย
เดินเรื่องทำเอกสาร และไปพบนายจ้าง
หลายอย่างไม่ตรงตามที่ตกลงกันไว้
แต่พี่และ นาสกะอั๋น ก็เดินหางานร้านอาหารไทยไปเรื่อย
จะไม่ยอมถอยนะครับ
ไม่อยากแพ้ให้พ่อแม่เห็น
ขอบคุณมากนะครับ
คิดๆอยู่ว่าจะให้ตั๋งโทรหาพ่อแม่พี่หน่อย
แต่เค้าโทรหาตั๋งซะก่อน
ฝากโทรไปเล่าพ่อแม่พี่เรื่อยๆนะครับ ว่าพี่สบายดี
ืที่หลับที่นอนสบายมากเลยล่ะ เหลือแค่งานทียังไม่เรียบร้อย
ทำอาหารกินเองเกือบทุกมื้อ เพราะจะได้ประหยัด
อยากคุยกะตั๋งออนไลน์นะครับ
จะพยายามออนบ่อยๆนะ
แสดงความคิดเห็น