YesterDay

วางแผนทุกอย่างไว้อย่างดิบดี

ไปโรงงาน ไปฟิตเนส ไปรับรูป ล้างเลนส์

ทุกอย่างถล่มทลายเพราะ

ต้องไปมหาลัยไปช่วยอ้นเก็บฉากที่เซ็ทกันไว้

และมันน่ารำคาญมากที่มาตั้งแต่สิบเอ็ดโมงแต่ต้องรอถึงบ่ายสอง

โดนที่อ้นมาสายหนึ่งชม.

แล้วยังต้องรอปั้น

ซึ่งมาสายอีก2 ชม.

แล้วเราเป็นหัวหลักหัวตออะไรมารอตั้งสาม ชม.

ไม่ได้ทำอะไรอย่างที่คิดแล้วยังต้องมาเจอคำพูดที่

แย่อีก มาสายแล้วยังมาขอกินข้าว

ทุกอย่างระเบิด จบ

เดินขึ้นรถมาทำที่ตัวเองอยากทำดีกว่า

น่ารำคาญมาก

เกลียดการรอ

ถ้าไม่ทำก็คือไม่ทำเลย เพราะไม่ต้องมานั่งกังวล

แต่รอคือกึ่งไม่ทำกับกึ่งคิดจะทำ

มันน่าหงุดหงิด

วันนี้เลยขาดไปอย่างเดียวคือไม่ได้ไปโรงงาน

ทำให้ชวดการกินบุฟเฟต์ที่โรงแรมกับปะป๊า

แล้วยังถึงเมืองตอนสี่โมง

เสียเวลา เสียน้ำมันแล้วไม่ได้อะไร

ช่างเถอะ

วันนี้อากาศร้อนมาก อบอ้าวเป็นที่สุดเดินออกจากรถไฟฟ้าเหงื่ออก

เดินไม่ถึงหนึ่งเมตรเหงื่อชุ่ม

เดินไปเรื่อยๆก็น้ำตกเลย

วันนี้ได้มาเล่นฟิตเนสในรอบสองอาทิตย์รู้สึกแรงถอยไปพอสมควรปกติจะสู้กว่านี้

แต่ก็เล่นทุกอย่างได้ครบ

ได้ว่ายน้ำ

ทุกอย่างขณะทำก็มองนาฬิกาไป

เอ...พี่เจฟบอกว่าจะออนไม่เกินสองทุ่ม

ใกล้แล้วนา

เลยรีบไปอาบน้ำเสร็จแล้วจะมาขอเล่นเน็ตที่ฟิตเนส

ชม.50

พ่อมึงตาย แพงมาก

เลยตัดสินใจไปมาบุญครอง

กระหายอยากเห็นหน้าพี่เจฟมาก

ไม่ได้เห็นคงนอนไม่สนิทคืนนี้

ปรากฏมาได้กับร้านคอมชั้นเจ็ด

ยังไม่ทันบอกเค้าว่าจะใช้คอม

วิ่งไปนั่งที่ว่างเลย

แล้วเปิด

เจ้าของร้านงงๆแต่ก็ไม่ว่าอะไร

รีบเปิด นั่งภาวนาขอให้พี่เจฟยังออนอยู่

ไชโย

แล้วไม่เพียงโชคดีเท่านี้

ไมค์ก็ใช้ได้ เว็ปแคมก็ใช้ได้

เยี่ยมมากครับ ครึ่งชมที่นี่ 15 บาท

อีฟิตเนสจะขูดเลือดกันไปไหน

นั่งคุยได้อย่างมีอรรถรส

มีความสุขจังเลย

การที่ได้เห็นคนที่เรารักได้ยินเสียงของเค้า

ได้พูดคุยกันแม้จะอยู่ห่างไกลกัน

มันวิเศษมาก

ตอนนี้ก็เหลือแค่รออีกสักนิด อดใจสักหน่อย

รอคนที่เรารักกลับมาสู่อ้อมกอด

แล้วกอดซะให้หนำใจ

สำหรับวันนี้ลาไปก่อน

รักพี่เจฟมากครับ

สวัสดี