ในที่สุดก็ใช้ได้แล้ว
หลังจากที่ใช้ไม่ได้มานานมาก
ช่วงนี้เหมือนจะว่าง หลายๆคนคงนึกว่า
เราว่างมาก ว่างจนทำให้มานั่งคิดเรื่องนู้นนี่
จนมันกลายเป็นไม่ว่าง เพราะต้องมานั่งคิดเรื่องไม่เป็นเรื่อง
เฮ้อ
จากนี้ไปงานคงเริ่มเยอะขึ้นมาบ้างแล้ว
ความจริงงานเยอะโคตรๆนะแต่แบบมีข้อมูลแล้วเลยไม่ยอมร่างงานตอนนี้คงต้องทำแล้ว
ก็ดีจะได้ใช้ชีวิตกับงานบ้าง
ไม่ไปทำตัวน่ารำคาญให้คนรอบข้าง
คงถึงเวลาจำศีล
ไม่พบปะใคร
บางทีจะได้รู้ว่าตัวเองต้องการอะไรบ้าง
ช่วงนี้ร่างกายไม่สมบูรณ์อย่างหนัก
หลังจากอาหารเป็นพิษดีขึ้นมาบ้าง
ตอนนี้เริ่มเวียนหัวกับข้อสอบอีกแล้ว
อยากไม่ต้องมานั่งตัดสินใจแทนใคร
อยากจะได้อะไรพร้อมๆเป็นของตัวเองบ้าง
อยากจะยิ้มขึ้นมาเองโดยไม่ต้องใช้ความพยายาม
อยากให้คนเห็นความพยายามของเราบ้าง
อยากตัดทุกอย่างที่พิมพ์มาทั้งหมดออกไป
จะได้ไม่ต้องอยากอะไรอีก
วันนี้จบแค่นี้
ลา
