ช่วงนี้มีอะไรให้ทดสอบ
ทางจิตใจเยอะแยะไปหมด
จนบางครั้งก็หลุดออกมา
พอน็อตตัวนึงหลุด น็อตที่เหลือก็หลุดตาม
จนไม่สามารถรั้งอะไรไว้ได้
ก็ต้องมานั่งเอาน็อตเสียบเข้าไปในแต่ละจุดอีกรอบ
ตั้งต้นใหม่
บางทีก็รับกับเรื่องเล็กๆน้อยไม่ได้
อาจจะสภาพครอบครัวเราสอนไว้อีกแบบนึง
พอไปอยู่ในอีกสังคมนึง
ก็ต้องปรับตัว
ไม่ชอบเวลาที่กำลังแสดงความคิดเห็น
แล้วคนที่ฟังเดินไปนู้น หรือทำกิจที่หลุดไปจากการฟังเรา
รับไม่ได้
ถ้าคนฟังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองในสิ่งที่ตัวเองพูด
เราอยู่ในสังคมที่คนรอบข้างจะหันมามองหน้ารับฟัง
แล้วให้ความสนใจอย่างดีมาตลอด
พอเจออย่างนี้แล้ว
มันรับไม่ค่อยได้
แต่ทั้งนี้มันคือการต้องอดทน
เข้าใจในอีกสังคมหนึ่ง
ไม่จำเป็นจะต้องนั่งเสียใจ
ขอแค่สิ่งที่ชั้นคิดชั้นเล่ามันคือเล่าด้วยความตั้งใจ
สักวันหนึ่งสังคมนั้นจะหันมาฟังเรา
ต้องอดทน
.
.
.
.
