ความจริงแล้วไม่อยากขึ้นหัวข้อนี้เลย
แต่บางทีความรู้สึกคนเรามันไม่รู้จะหาใครเป็นทางออก
ไม่อยากเอาเรื่องในบ้านมาประจานให้อับอายตัวเอง
ว่า
แท้จริงแล้ว
คนที่เราคิดว่า ต้องรักกัน ถึงจะมีเราเกิดขึ้นมา
ความจริง
เค้าไม่ได้รักกันเลย
ไม่รักกันไม่ใช่เรื่องแปลก
แต่ไม่รักกันแล้วมาทนอยู่ด้วยกัน
คนที่ทรมานไม่ใช่พวกเธอหรอกนะ
แต่มันคือผลผลิตที่พวกเธอสร้างขึ้นมา
ต้องมานั่งฟังคำด่าแย่ๆ
ที่ไม่ด่าใส่กัน
แต่มาลับหลังให้พวกเราต้องฟังกัน
มันแย่นะที่วันๆนึงเรื่องๆพวกนี้ต้องเข้ามาอาศัยอยู่ในสมองของชั้น
สิ่งที่ไม่อยากให้เกิดที่สุด
คือไม่อยากให้น้องอีกสองคนที่เค้าควรจะมีความสุขในวัยเค้า
ต้องมารับอารมณ์ร้ายๆของเราที่เกิดจากความเครียดเรื่องบัดซบพวกนี้
ไม่อยากให้พวกเค้าต้องมาผจญกับเรื่องร้ายน่าเบื่อ
ของผู้ใหญ่ที่มีแต่เหตุผล แต่ไร้ซึ่งความเข้าใจ
การอภัยและการยอมรับความผิดพลาด
มีแต่การประชดประชัน
เป็นไปได้มั๊ยว่ามันจะยุติลง
ถ้ามันหยุดลงไม่ได้
ขอสาบานไว้ว่าจะต้องเก่งให้ได้ เก่งจนมีทรัพย์ที่จะเลี้ยงดูน้องสองคน
แล้วพาน้องสองคนออกจากสภาพแวดล้อมไม่เหมาะสม
มาอยู่กับเรา สามพี่น้อง
เฮียสัญญานะจะไม่ให้ทั้งสองคนต้องเห็นภาพแย่ๆในชีวิตอีก
เฮียเสียใจจังที่ครั้งนึงในชีวิตของพวกแกต้องมาเครียดกับเรื่องแย่ๆอย่างนี้
เฮียเสียใจ
