วันพฤหัสบดีที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551

C'est fini,le lecon de francais.

และในที่สุด
คอร์สฝรั่งเศสก็จบลงอย่างสวยงาน
ด้วยเวลาการทำข้อสอบเพียง 30 นาที
เหมือนจะไม่รู้เรื่องแต่มั่นใจมาก
เต็มแน่ๆงานนี้
อ่านverb ทั้งสิ้น 10 ตัวทั้งวิธีการผัน
ไม่มีออกซักตัว ขอบคุณครับ
สอบเสร็จนังฟิลิปปินส์มาถามเรื่องการล้างขาวดำ
ก็ตอบไปพองาม
แล้วก็ต้องเดินกลับไปเอาตังค์ที่สยามจากไอแบงค์
ที่ติดค่าของที่เช่ามาทำฉาก
ขึ้นรถไฟฟ้ามา
ไม่คิดว่าวันนี้จะเจออะไรแบบนี้
เข้าใจความรู้สึกของคนยิวที่โดนลมควันนาซีละ
แต่ว่าครั้งนี้เป็นฝรั่งผิวขาวโกนหัว
ไม่มีที่นั่งเลยต้องยืน แต่เสือกยกแขนสองข้างขึ้นน
เฮี้ย
เหม็นมากกกไม่คิดว่าจะเจอเหม็นอย่างงี้
คิดว่าญาติเราคนนึงเหม็นสุดแล้วนะ
แต่นี่เหม็นกว่าสิบเท่า
เห็นได้ชัดว่า
ผู้หญิงสองสามคนที่ยืนรอบฝรั่งตนนั้น
ก้มหน้า
หมดเลยย
น่าสงสารมาก
พอถึงอโศกแล้วฝรั่งตนนั้นเดินออกไป
ผู้หญิงพวกนั้นพร้อมใจกันสะบัดหัวขึ้นแล้วรีบเอาอากาศเข้าทันที
ดีไม่ถึงอ่อนนุช
ไม่งั้นตายห่าทั้งโบกี้
วันนี้ตอนอยู่ที่โรงงาน
นั่งนึกถึงพี่เจฟ
ตลอดเลย อยากให้มาอยู่ข้างๆ
ตอนนี้ใจพี่เจฟอยู่ในใจตั๋งตลอดเลยนะ
รู้สึกได้ตลอดเวลาเลยครับบ
อยู่กับปะป๊าก็ดี ปะป๊าสอนเรื่องงาน
เรื่องนิสัยที่ห้ามคิดมาก ห้ามวิตก ห้ามคิดแคบ
แต่ก็ยังไม่วายได้ยินเรื่องม๊าจากปากปะป๊าอยู่
ไม่สบายใจแต่ก็ป๊าพึ่งว่าห้ามคิดมาก
งานนี้เลยได้เอามาใช้ทันทีเลย
กลับมาบ้านก็รีบกินข้าว
สังเกตว่ามะม๊าพยายามคุยมากขึ้น
แต่ก็เห็นประชดป๊าบ้างเมื่อมีโอกาส
ป๊าก็ประชดกลับทันทีเหมือนโต้วาที
เฮ้อ
ช่างเถอะ
เราอยู่ส่วนของเราดีกว่า
ไม่คิดมากแล้ว
มองในแง่ดีเราก็เห็นสิ่งไม่ดีที่เค้าทำกัน
เพื่อที่เราจะไม่เอามาใช้กับคนที่เรารักและรักตลอดไป
รักเสมอครับที่รัก
ตั๋ง

1 ความคิดเห็น:

Kittipong กล่าวว่า...

ช่วงนี้ไปช่วยงานป๊าที่โรงงานบ่อยๆช่ายมะครับ
ดีจังเลย ชดเชยช่วงเวลาที่พี่อยู่แล้วตั๋งไม่ค่อยได้เข้าโรงงานนะครับ

อย่าคิดมากเรื่องม๊ากะป๊านะ
ทุกคู่ย่อมมีวิธีในการจัดการปัญหาของตัวเอง


เค้ารักตัวเองมากๆนะครับ
รอคอยวันกลับอยู่เสมอ