ขันติ เพื่อ ขันที่ไม่แตก

ช่วงนี้มีอะไรให้ทดสอบ

ทางจิตใจเยอะแยะไปหมด

จนบางครั้งก็หลุดออกมา

พอน็อตตัวนึงหลุด น็อตที่เหลือก็หลุดตาม

จนไม่สามารถรั้งอะไรไว้ได้

ก็ต้องมานั่งเอาน็อตเสียบเข้าไปในแต่ละจุดอีกรอบ

ตั้งต้นใหม่

บางทีก็รับกับเรื่องเล็กๆน้อยไม่ได้

อาจจะสภาพครอบครัวเราสอนไว้อีกแบบนึง

พอไปอยู่ในอีกสังคมนึง

ก็ต้องปรับตัว

ไม่ชอบเวลาที่กำลังแสดงความคิดเห็น

แล้วคนที่ฟังเดินไปนู้น หรือทำกิจที่หลุดไปจากการฟังเรา

รับไม่ได้

ถ้าคนฟังไม่มีปฏิกิริยาตอบสนองในสิ่งที่ตัวเองพูด

เราอยู่ในสังคมที่คนรอบข้างจะหันมามองหน้ารับฟัง

แล้วให้ความสนใจอย่างดีมาตลอด

พอเจออย่างนี้แล้ว

มันรับไม่ค่อยได้

แต่ทั้งนี้มันคือการต้องอดทน

เข้าใจในอีกสังคมหนึ่ง

ไม่จำเป็นจะต้องนั่งเสียใจ

ขอแค่สิ่งที่ชั้นคิดชั้นเล่ามันคือเล่าด้วยความตั้งใจ

สักวันหนึ่งสังคมนั้นจะหันมาฟังเรา

ต้องอดทน

.

.

.

.