วันพฤหัสบดีที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2550

How powerful of lonely

ไปต่างจังหวัดมา
สัตหีบ
สามวันสองคืน
ในใจคิดอยู่ตลอดเวลาว่า
"งานเยอะฉิบหายยังต้องไปอีก เฮ้อ"
แต่สุดท้ายก็ต้องไป ด้วยความจำใจ
แต่พอไปปุ๊บ
สนุกดี ไม่เคยได้ใช้ชีวิตใกล้เพื่อนๆขนาดนี้มาก่อน
มันทำให้เห็นทั้งแง่ดีกับแง่มืดของเพื่อนๆทุกคน
มันทำให้รู้ว่า
ความอืดอาดที่เกิดจาก
อากาศที่ดี๊ดี
ไม่มีอะไรมาทำให้หงุดหงิดใจ
มันช่างน่าอยู่ด้วยไปตลอด
แต่สิ่งหนึ่งที่เกิดขึ้นตลอดตั้งแต่นั่งรถออกเดินทาง
คือ
คิดถึงคนๆนั้น
อยากเจอหน้าจัง
อยากคุยกัน แบบเห็นหน้า
อยากยิ้มให้
อยาก
อยาก
อยาก
เข้าใจแล้วว่าความเหงามันมีอนุภาพขนาดไหน
พึ่งโทรคุยกัน 45 นาทีที่แล้ว
มองนาฬิกาหลังจากวางสายแล้ว ทุกๆ 5 นาที
เพราะมีความรู้สึกว่ามันคงผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว
แต่พอก้มลงดู อ่าว ห้านาทีนี่หว่า
เคยด่าคนอื่นว่า
ไร้สาระ
ตอนนี้เชื่อแล้วจ้า
แล้ววันนี้พอได้เจอ
เสือกชวนทะเลาะอีก เพราะความไม่ได้เจอสามวัน มัน
แบบเก็บกดอยากเรียกร้องความสนใจด่วน
โทษทีนะครับ(อีกแล้ว)
แค่อยากจะบอกว่า
รักมาก จนเรียกร้องมาก(ไปหน่อย)
เท่านั้นเอง
นะครับ
พี่เจฟ

1 ความคิดเห็น:

ijeff กล่าวว่า...

ดีใจนะครับที่ตั๋งคิดถึงพี่
พี่เองก็คิดถึงเรามากๆเลยนะ ไม่แพ้กันเลย