เริ่มอาการวีนแตกเพราะหาที่จอดรถไม่เจอ เซ็งจริงๆ แล้วต้องมานั่งเถียงกับยามอีก
เลยเอาพายุมาใส่คนที่เรารักด้วย รู้สึกแย่จัง
วันนี้ไปโบสถ์กับพี่เจฟ ไปถ่ายรูปหัวข้อที่ตั้งไว้
ถ่ายได้บ้าง ไม่พอใจบ้าง โอเคบ้างปนๆกันไป
ไปจตุจักรเดินดูของนู้นนี่ แล้วก็จะถ่ายรูป คนเยอะมาก เยอะจนรู้สึกไม่อยากถ่าย มันเสียความเป็นตัวเองไป
ขณะเดินมองดูคนที่เรารักเดินไปข้างหน้ารวดเร็ว
ทำไมมันเหงาได้ขนาดนี้ว่ะ ทั้งๆที่ห่างกันไม่ถึง1 เมตร
แอบคิดว่าถ้าเค้าเดินพร้อมกับเรา มือคล้องบ่า พูดคุยกันหัวเราะเฮฮาคงดี
ไอตั๋งมึงคิดมากมายมหาศาล
จตุจักรคนเยอะ มานั่งคุยกันคงไม่สะดวก
แต่มันอยากนี่ แต่ก็อีกนั่นละ ดูเหตุผลมันจะทำก็คงได้ แต่คงไม่สะดวกนัก
ได้แต่คิดนู้นนี่
แล้วก็ปรับความคิดเข้าหากัน
อืมก็โอเคขึ้น
จากนี้จะไม่คาดหวังอะไรด้วยตนเอง ต้องพยายามมองกว้างๆ ดูทั้งสองฝ่าย
แต่ที่จะไม่เปลี่ยนคือ จิตใจกับความเป็นตัวเอง
เมื่อไหร่ความเป็นตัวเองหายไป
ใครจะมานั่งพิมพ์ล่ะเนี่ย
รักนะครับ Mr.Frozen
1 ความคิดเห็น:
อย่าคิดมากดิครับน้องตั๋ง
อารมณ์พี่มีขึ้นลงตลอดเวลา
แต่จิงๆแล้วก็ไม่มีอะไร
สู้ๆนะครับ
แสดงความคิดเห็น