วันนี้ไปส่งกี คิ้ม
ไปอเมริกา
ประเทศที่มีคนไทยไปสิงช่วงมีนา เมษาเยอะกว่าชาติใดในโลก
เหตุผลคือ เงินและของ(ที่เพื่อนมักจะฝากซื้อแล้วลืมให้ตังค์)
ไปส่งครั้งนี้เห็นอะไรบางอย่างที่คล้ายๆกับตัวเอง
คือแฟนเจ๊คิ้มหน้าเศร้ามาที่เจ๊คิ้มไป
เห็นตัวเองทันที
ต่างกันตรงที่
เค้าแสดงความรักมากไม่ได้เพราะ
ญาติเรามากันโคตรเยอะ
เพื่อนก็โคตรเยอะ
จะมานั่งขยี้ปากกอดรัดแบบตอนเรา คงดูไม่ดีเท่าที่ควร
ไปนั่งกินข้าวกับเจ๊อิมและพี่ชิน
ร้านที่เรามานั่งกับพี่เจฟก่อนพี่เจฟขึ้นเครื่องสายการบินที่แอร์เหม็นเต่า
นั่งพูดเรื่องคนที่เรารักจนเจ๊อิมต้องพูดว่า
"อวสานรึยังค่ะ"
กินเสร็จต้องกลับบ้านไปเอาเสื้อผ้ามาเปลี่ยน
วันนี้ช่วยปั้นกับอ้นแสดงหนังรอบสอง
เหนื่อยมาก
ร้อนมาก สถานที่ถ่ายเป็นบ้านหลังเล็ก
ถ่ายข้างบนซึ่งถ้าเอาขนมปังมาวางไว้สามารถกินขมปังอบได้เลย
นั่งไปถ้าทุกคนถิดเสื้อผ้าหมดแล้วใช้ผ้าขนหนูมาปิดส่วนนั้น
ก็จะดูเหมือนซาวน่าทันที
ถ่ายเสร็จ
ยกขบวนไปถ่ายที่ห้องแววต่อ
ห้องแววน่าอยู่มาก
เห็นแล้วอยากกลับมาอยู่หอ
และต้องเป็นหอนี้เท่านั้น
อยากชวนพี่เจฟมานั่งเล่นสนุกกัน
แต่ตอนนี้ฝันนั้นจะหยุดไป
เพราะตั๋งจะเก็บเงินเพื่อซื้อคอนโดอยู่กันสองคนมากกว่า
ฮิฮิฮิ ถ้าตั๋งทำได้นะครับ
ถ่ายเสร็จเอาเสื้อผ้าไปคืนป่าน
ป่านใบหน้าเบิกบานมารับเสื้อผ้า
หารู้ไม่ ว่ากางเกงตัวหนึ่งขาดแบบสามารถเปลี่ยนสีหน้าป่านให้กลายเป็น
ยักษ์ได้ทันที
รอฟังผลอยู่ครับ
กลับมาบ้านด้วยความรีบร้อน
ไม่ใช่อะไรหรอก อยากคุยกับที่รักมากกก
โคตรจะคิดถึงเลย
วันนี้ได้โทรคุยกับแม่เค้าเรื่องค่าใช้จ่ายและจิปาถะต่างๆ
พี่เจฟมีเรื่องกลับก่อนเข้ามาในหัวแล้ว
ฟังแล้วรู้สึกสองจิตสองใจ
คือกลับมาก่อนก็ดี แต่นั้นคือพี่เจฟไม่บรรลุเป้าหมายที่ตัวเองวางไว้เป็นเวลานาน
ซึ่งเค้าก็อยากให้พี่เจฟบรรลุถึงจุดที่ต้องการ
เราจะมีความสุขที่เห็นคนที่เรารักประสบความมสำเร็จ
จริงๆครับ
เพราะฉะนั้นยังไงสู้ตายก่อนนะครับ
อย่างที่บอก
ตอนนี้สวดเต็มที่ครับขอให้พี่เจฟประสบความสำเร็จ
ตอนนี้ก็คุยกันอยู่แต่อยู่ในช่วงเบรค ไปทำอะไรของตัวเอง
จะอาบน้ำก่อนดีกว่า
เอาของสกปรกออกแล้วจะได้
บริสุทธิ์มาคุยกับพี่เจฟ
แม้ความจริงจะไม่เหลือความบริสุทธิ์แล้วก็ตาม
ฮิฮิฮิหุหุหุ

1 ความคิดเห็น:
อารมณ์ขันเยอะจังเลยนะครับน้องตั๋ง
อ่านตามแล้วยิ้มได้ตลอดเลย
ดีใจที่ตั๋งมีไรให้ทำตลอดนะครับ
ไม่ว่างแล้วฟุ้งซ่านอย่างพี่
จุดหมายของพี่ที่มาเมกานี่คือมาใช้ชีวิตตามใจทิ้งท้ายหลังเรียนจบ
ก่อนที่จะต้องกลับไปสู่ระบบการทำงานที่ต่องทำตาม
ความต้องการของเจ้านาย
พี่เข้าใจสถานการณ์มากเลยนะครับ
และเพราะเข้าใจเนี่ยแหละ มันก็เลยมีความคิดอยากกลับก่อนกำหนดเข้ามา
รู้ทั้งรู้ว่ารอไปเรื่อยๆอาจจะมีงานเข้ามา แต่ไม่มีใครรับประกันเราได้
บางครั้งเราก็ต้องยอมรับว่าเราไปต่อไม่ได้เหมือนกัน
กลับไปพี่อาจจะมองว่าตัวพี่เองเป็น loser
แต่ก็ยังดีกว่าอยู่ที่นี่จนครบสามเดือน โทรไปขอตังพ่อแม่เพื่อต่อชีวิต
แล้วก็หมกตัวเองอยู่แต่ในบ้าน
กลับไปแล้วยังได้อยู่ใกล้ๆคนที่เรารัก ได้ทำอะไร
ถึงแม้มันจะไม่ได้เงินสูงเท่ากับที่นี่ แต่บางครั้งเงินก็ไม่ได้เป็นคำตอบของทุกอย่างเสมอไป
แค่ขอให้เราได้มีอะไรทำ ก็มีความสุขแล้วครับ
ตอนนี้หวังว่าทุกอย่างจะเป็นไปตามแพลน
ถ้าไม่เป็นอย่างนั้น ก็ยอมรับมัน
และหวังว่าทุกคนจะเข้าใจ
แสดงความคิดเห็น